Mommy

Mommy Talk: Eenzaamheid tijdens de kraamtijd?

Wie mij volgt op verschillende social media wéét dat er heel wat foto’s en filmpjes voorbij komen van onze kleine Aline. Hoewel Essential Honesty nog steeds voornamelijk een beautyblog is, merk ik dat ik nu véél meer bezig ben met haar, dan met andere dingen. Vorige week kreeg ik echter een héél interessante vraag in mijn instagram-inbox: “Ben je niet eenzaam als je dag in dag uit quasi enkel met Aline thuis zit .. ?”.

Baby en eenzaamheid

Nooit alleen, wel eenzaam..

Toen ik deze vraag binnenkreeg, was m’n eerste reactie: “Eenzaam? Haha, ik ben nooit meer aan m’n gemak”. En dat is gewoon zo. Allesbehalve alleen, want Aline is altijd bij me. Maar, toen ik wat verder begon na te denken hierover, begreep ik pas wat deze bezorgde lezeres eigenlijk bedoelde. Net het feit dat héél je leven rond dit kleine mensje draait, zorgt voor een heel grote verandering in je leven.

Baby en eenzaamheid

Maar, het is niet omdat jouw leven verandert, dat jouw vertrouwde omgeving daarom mee verandert. Niet al je vrienden hebben kinderen, de collega’s waar je dag in, dag uit mee samenwerkt blijven aan het werk – en wees eerlijk, 90% van de gesprekken met collega’s gaat over het werk – en ook familie loopt de deur niet meer plat na die eerste weken. Gesprekken met derden gaan ook vaak enkel over de baby, want ja, dat is een beetje het enige wat je doet natuurlijk.. .. En daar kan of wil niet iedereen over meepraten.

Baby en eenzaamheid

Dag in, dag uit alleen in huis met een slapende, huilende, plas- en kakkende, hysterische of kirrende baby: dat kan naast een gelukzalig – en soms eens een wtf – gevoel, bijgevolg ook een gevoel van enorme eenzaamheid geven. Zelf heb ik dat laatste – gelukkig! – nog niet zo heel veel moeten meemaken, maar zo’n gevoel komt vaker voor dan je denkt. Net omdat het iets héél persoonlijk is.

Heel vaak is het een issue waar er een ontzettend taboe op rust, want hé, je MOET blij zijn met de komst van de kleine koter. Dat een gebrek aan goede nachtrust, eten, buitenlucht of beweging zorgt voor een mama die minder goed in haar vel zit, daar mag precies niets over gezegd worden. Om dan nog maar te zwijgen over wat het met je lichaam allemaal doet. Want ja, voor de buitenwereld is het simpel. Baby = roze wolk. Vaak is dit dan ook dé reden waarom vrouwen die zich eenzaam voelen, wel eens durven wegglijden in ‘gevaarlijkere’ situaties.

Wat doe je er aan?

Voor deze tips heb ik zelf raad gevraagd aan iemand die zich wél eenzaam voelde tijdens haar kraamtijd. Ze zat elke dag de uren af te tellen tot haar echtgenoot terugkwam van z’n werk om toch wat sociaal contact te hebben. Omdat ze zich langzaam voelde ‘wegglijden’, is ze eventjes naar de psycholoog geweest. Zij zet even voor jullie haar meest efficiënte tips op een rijtje:

1. Ga op zoek naar mensen uit de omgeving die in dezelfde situatie zitten. Hiervoor kan je even langsgaan in je lokale Kind & Gezin vestiging en eventueel een oproepje of flyer verpreiden. Ook op facebook bestaan er al heel wat van deze ontmoetingsgroepen. Bestaat er geen in je buurt? Richt dan zelf eentje op! Een wandeling doen met een andere mama zorgt ervoor dat je buitenkomt, dat je beweegt en dat je je baby-verhaal kan delen met iemand die op dezelfde golflengte zit. Wie weet hou je er een nieuwe vriendin aan over!

2. Vraag je kraambezoek eens wat zij voor leuks hebben gedaan de afgelopen maanden. Soms is het moeilijk om niét over je baby te praten, maar een niet-babygerelateerd onderwerp maakt het bezoek voor de tegenpartij toch iets minder eenzijdig.

3. Ga iets leuks doen met vriendinnen of je partner. Trommel oma, opa, een babysit, broer, zus, .. op en ga eens een avondje of middagje er op uit. Probeer ook de gesprekken over de baby een beetje te beperken. Alle begin is moeilijk, en er is ZEKER niets mis met een telefoontje naar de ‘babysit’ om een statusreport, maar je zult zien, het doet deugd even weer uit die mama-routine te zijn. En nee, je moet je daar niet schuldig over voelen.

4. Durf over je eenzaamheid praten. Het is NIETS om je over te schamen. Zoals al eerder aangehaald: het komt meer voor dan je denkt. Kan je bij niemand uit je omgeving terecht? Ga dan even langs bij je huisarts. Hij of zij helpt je met veel plezier verder..

Baby en eenzaamheid

Meer informatie over de zogenaamde ‘babyblues’ of postnatale depressie vind je op de desbetreffende links. En nogmaals, laat je niet van de wijs brengen als je één van deze zaken herkent. Van de babyblues heeft zo’n 50 tot 70% van alle bevallen vrouwen last, en een postnatale depressie treft tussen de 10 à 15% van de moeders.

Groetjes,

Laura

15 thoughts on “Mommy Talk: Eenzaamheid tijdens de kraamtijd?

  1. Dat je niet voortdurend superblij bent in het kraambed is heel normaal. Je lichaam heeft net een enorme prestatie geleverd, je borsten zitten vol melk, en misschien heb je hechtingen. Alleen dat is al genoeg om zo nu en dan eens te moeten slikken! En dan heb ik het nog niet eens over de emotionele impact.

  2. De periode na de bevalling is altijd gevuld met een overvloed aan emoties. En dat is bij iedereen ook anders. Bij mijn eerste had ik wel een instant eenzaamheidsgevoel. Alles hangt af van je beleving natuurlijk 😉

    1. Bij iedereen anders, en bij elk kind dan ook nog eens anders! Ik weet nog de eerste dagen dat ik soms wat paniekerig was, zeker toen ik de eerste keren alleen thuis was met de kleine. Kan ik het wel, of doe ik het wel goed? Dat zorgde voor én stress, én eenzaamheid. Maar het is hoe je er mee omgaat natuurlijk. Blij dat je er ook uitgeraakt bent (ga ik van uit, of er zou geen tweede gekomen zijn hé?) hoor!

  3. Ik vind dit echt goeie tips. Je zit op een wolk, en die is niet altijd roze. Soms vond ik bezoek zo vermoeiend (je moet toch maar weer koffie en koekjes tevoorschijn toveren) , maar tegelijk wil je toch wat mensen zien. Thank god voor sociale media op zo’n moment!

    1. JA! ZO WAAR! Bezoek is heerlijk, maar niet iedereen beseft wanneer het tijd is om naar huis te gaan helaas.. Maar goed! Des te beter dat ze de kleine willen zien hé?

  4. Het blijft altijd belangrijk om aan jezelf te denken. Natuurlijk is er de zorg voor een klein mensje bijgekomen, maar zorgen voor jezelf kan niemand anders.

    1. M’n vriend zorgt ervoor dat ik af en toe eens aan mezelf kan denken. Hij is echt een super papa en neemt veel uit m’n handen, zoals flesjes, pampers en badjes. Zo kan ik soms eens wat langer douchen, eens wat rusten in de zetel, eens iets doen met vriendinnen, .. ! Maar ik besef maar al te goed dat dat niet overal het geval is, dus ik wrijf in m’n handjes!

    1. Laat dat je niet afschrikken! Ik was ook voor alles bang op voorhand, maar valt reuze mee. Liefde voor zo’n klein persoontje gidst je overal doorheen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *