Mommy

Mijn eerste maand als mama

Vandaag alweer een emotionele dag voor deze momma-bear, want Aline is vandaag alweer één maand oud. Stop de tijd! Ik geloofde het eigenlijk niet, maar alle clichés zijn helemaal waar: de tijd vliegt eenmaal je kinderen hebt. Aan de ene kant kan ik me de periode na mijn bevalling nog héél goed herinneren, maar aan de andere kant lijkt het alsof ze er al altijd geweest is. Benieuwd naar hoe ik ‘t moederschap beleefd heb de eerste maand?

Aline 1 maand oud

Aline’s Karaktertje

Laat mij beginnen met te zeggen dat we – toch voorlopig – ontzettend in onze handjes mogen wrijven met Aline haar karaktertje. Ze huilt amper, en als ze huilt kan ze potverdikke goed laten weten wat ze precies wil. Vuile pamper, dan horen we ‘t direct. Honger? Dan begint ze als een bezetene in het rond te happen. Aandacht tekort? Dan zwiert ze met armen en benen, op zoek naar mama of papa. En héél uitzonderlijk huilt ze eens zonder reden, maar dan blijkt knuffelen of inbakeren dé ideale oplossing. En rond 8u ‘s avonds heeft ze af en toe eens een huiluurtje. Other than that: droomkind, echt waar. De huilbaby waar ik zo voor gevreesd, is ze tot op heden niet. Zalig. Happy baby!

Aline 1 maand oud

Aline 1 maand oud

Ook slapen doet ze goed. Vaak geven we om 23u-23u30 een flesje, dan weer rond 3u, en dan slaapt ze eigenlijk mooi door tot 7u ‘s morgens. Af en toe hebben we uiteraard eens een nacht waar het niet zo vlot loopt, maar die zijn op één hand te tellen. Alles bij elkaar pakken we met gemak genoeg uurtjes slaap. En als het écht eens tegen zit, leg ik haar na haar ochtendfles opnieuw in haar draagmand in onze kamer of naast me in bed en dan slapen we nog even uit tot een uur of 10. Why not? Slapen wanneer je baby slaapt zei de vroedvrouw, dus dat doe ik dan ook. Plus, die ochtendmomenten waar ik alleen met haar in bed lig zijn zalig.

Aline 1 maand oud

Nieuwe routines

Natuurlijk zijn er dagen en nachten geweest die wat moeilijker verliepen. Ze had net gegeten, een proper pampertje, ook geen last van reflux of krampjes.. Op zo’n moment kan ik niet anders doen dan haar dicht bij me te houden. Wat ik die dag wilde doen, wordt dan maar uitgesteld. Dat is natuurlijk wel een klein beetje balen, maar dat hoort er nu ook eenmaal bij. Gelukkig bieden kraamzorg – mensen die je wat komen helpen met het huishouden de eerste weken na de bevalling – én onze draagzak een goede uitkomst. Als ze nu wat hangerig is, stop ik ze in de zak en doe ik gewoon verder met wat ik bezig was. Trial en error.

Aline 1 maand oud

Wat ook wel enorm wennen is, is het feit dat we niet echt ‘spontaan’ iets kunnen beslissen. Met de WK-matchen bijvoorbeeld blijft één van ons twee thuis, terwijl de ander bij vrienden of op groot scherm de matchen gaat bekijken. Ook zomaar eventjes om boodschappen gaan wordt plots een hele volksverhuizing, want je weet maar nooit dat ze plots een vuile pamper heeft of een klein hongertje. Maar goed, dat houdt ons niet volledig tegen om te gaan en staan waar we willen. Aline gaat gewoon mee! Het vergt iets meer tijd, planning en voorbereiding, maar het lukt. Heck, we zijn zelfs al op restaurant met haar geweest! Geen kik gaf ze, alleen wanneer ze haar flesje wilde. Win!

Emoties, blèiten en smeltend moederhart

De eerste dagen na m’n bevalling waren emotioneel én fysiek lastig. Er kwam ontzettend veel volk – verplegers, vroedvrouwen, vrienden & familie, dokters, kinesisten, .. – langs in het ziekenhuis, waardoor ik de eerste dagen pompaf was op het einde van de dag. Eenmaal thuis was ik echter ZO emotioneel .. Weg uit die veilige ziekenhuis-cocon, weg van de zorgen van de vroedvrouwen en nadat m’n vriend terug aan de slag ging, plots helemaal alleen om voor dat mini-mensje te zorgen. Super veel traantjes zijn er gelukkig niet gevloeid, maar laat ons zeggen dat het de eerste dagen niet zo makkelijk was op emo-vlak. Gelukkig is mijn vriend een geboren papa. Hoe hij met haar omgaat .. Nog een reden om tranen met tuiten te blèiten in het midden van de nacht, maar dan van geluk.

Aline 1 maand oud

Begrijp me niet verkeerd, dat emo-zijn is absoluut niet enkel uit ‘tristesse’ hoor. Naast mijn vriend bezig te zien met haar, was het ook wanneer Aline naar me glimlachte, in haar parkje lag te slapen of gewoon mijn hand vastpakte waardoor ik in tranen kon uitbarsten van geluk. Vreemd hoor, die hormonen! Maar ach, dat warme, smeltende moederhart-gevoel. Heerlijk!

Aline 1 maand oud

Aline 1 maand oud

Nog een reden tot traantjes: het feit dat ze ZO SNEL VERANDERT! Ik betrap mezelf erop regelmatig naar die allereerste fotootjes terug te kijken, enkel en alleen om te beseffen dat dat héél prille baby’tje-zijn er al volledig uit is. Slik. Voor ik ‘t weet gaat ze studeren. Haha, neen, dat is misschien overdreven, maar als ik zie hoe alert en geïnteresseerd ze de laatste week geworden is wanneer ze wakker is, realiseer ik me dat de tijd echt wel ontzettend snel gaat.

Een nieuw lichaam

Hoewel ik nooit echt een dikke buik gehad heb – zelfs niet op het einde – merk ik dat m’n lichaam veranderd is. M’n buik is minder strak, m’n borsten zijn een behoorlijk stuk aan volume kwijt, ‘inwendig’ zit ook nog niet alles terug op z’n plaats en stilaan merk ik dat m’n haar begint uit te vallen. Niet echt goed voor het zelfvertrouwen, en dat was wel iets waar ik tijdens m’n zwangerschap misschien te weinig heb over nagedacht.

Too much info misschien, maar tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds last van bloedverlies, mag ik omwille van mijn knip niet sporten of fietsen en heb ik soms nog behoorlijk wat last van bekkeninstabiliteit. On the bright side, ik zit wél alweer op mijn startgewicht voor m’n zwangerschap, dus ‘t is een beetje een gemengd gevoel. En wat ook helpt, net zoals alles komt dat ook wel uiteindelijk weer – letterlijk – in de plooi. En ook, dat lichaam heeft best wel een puike prestatie geleverd, vind je niet? Dan mag het er wel even uitzien als een slagveld.

Aline 1 maand oud

M’n dikke buik mis ik absoluut niet, al ben ik wel blij dat ik foto’s heb genomen van die laatste week. Zo surreëel dat die buik plots weg was. Ik zie mezelf nog na de bevalling in de ziekenhuisdouche staan – en gek genoeg hebben ze een spiegelwand in die badkamers? – kijken naar een lichaam dat ik niet direct herkende. Nu betrap ik me soms nog op het feit dat ik m’n handen over m’n buik hou of plots random over m’n buik streel. Raar hoor, maar blijkbaar volkomen normaal!

Wat met de poezenvriend?

Hoe graag ik het gewild had, de kennismaking tussen Argon & Aline loopt niet zoals ik gedroomd had. Hoewel katjes van nature nieuwsgierig zijn, blijft Argon het liefst wat op afstand. Hoewel ik wat bang was dat hij haar als bedreiging zou gaan zien, is hij eigenlijk absoluut niet geïnteresseerd. In het begin liep hij wel weg als we haar presenteerden, maar nu blijft hij gewoon op z’n plek als ze in de buurt is.

Aline 1 maand oud

Af en toe betrappen we hem wel eens wanneer hij in haar parkje zit te kijken en stiekem heeft hij al eens aan haar hoofdje gesnuffeld wanneer we in bed liggen. Maar dat gedroomde speelteam, dat zijn ze helaas nog niet .. Misschien als ze wat ouder is? Iemand tips? Feliway hebben we al in huis, maar voorlopig zonder resultaat.

Op naar meer!

Jullie hebben het wel al kunnen afleiden denk ik, maar de eerste maand met Aline was geweldig. Hoewel ik emo word van hoe snel ze groeit, vind ik het geweldig om haar elke dag weer een beetje te zien groeien en te ontdekken. Ze lacht steeds meer, en begint ons ook stilaan een beetje te herkennen. Op naar de volgende maand, en alle avonturen die er bij zullen horen!

Aline 1 maand oud

Nog een kleine pro-tip! Het boek ‘Hey Baby’ van Eva Mouton is een Godsgeschenk op het vlak van baby-bonding. Deze kalender biedt elke week een brokje inspiratie om elkaar spelenderwijs te leren kennen, een hechte band op te bouwen vanaf de geboorte, je baby uit te dagen om te bewegen. Echt de max wat dat boek ons al geleerd heeft! Ik kreeg het cadeau van m’n vriend, en kan het iedereen aanraden.

Mochten er nog vragen zijn over onze eerste maand, stel ze gerust bij de comments, of stuur een mailtje mocht het een iets intiemere vraag zijn. Ik beantwoord ze met veel plezier!

Groetjes,

Laura

16 thoughts on “Mijn eerste maand als mama

  1. Ik heb het gezegd he dat de clichés een voor een kloppen 🙂 En mama zijn is zo vanzelfsprekend, alsof het altijd al zo geweest is. En het wordt alleen maar beter als ze wat ouder worden en je dat meer interactie hebt met dat kleintje. Geniet maar met volle teugen!

  2. Probeer er maar volop van te genieten. 🙂 En wat de poes betreft, eens Aline rondkruipt, zal Argon haar beste maatje worden. !!!

  3. Wat leuk om dit te lezen en hoe jullie bond is met Aline <3. Jullie hebben echt wel geluk hoor dat ze zo flink is en groot gelijk heeft ze om van haar tetter te maken als ze écht iets nodig heeft 😉
    Ik kom voor de tips en ervaringen wel bij jou later!

  4. Oh, wat een superlieve, schattige, koddige,… foto’s 🙂 ‘t is echt een mooi boeleke en ik word al bijna emotioneel in jouw plaats als ik dit lees 🙂 Ik ben blij voor jullie dat het zo’n prachtbaby is (en zo gemakkelijk) hihi 🙂 Binnen een paar maanden maak ik dit ook allemaal mee, niet te geloven! Inderdaad, de tijd vliegt… zo cliché.. maar het is echt! Genieten joh! 🙂 x

    1. Wish you all the best! Wij hebben een dekentje meegebracht elke nacht naar huis toen ik nog in het ziekenhuis lag om de poes te laten wennen. Intussen wel nog altijd hetzelfde hier.. Weinig interesse.

  5. Wat leuk om te lezen en wat fijn dat Aline het al zo goed doet zeg! Daar kun je heel trots op zijn, want ik hoor om me heen andere verhalen. Dan heb jij een droombaby 🙂

    1. Ja, de dokter zei het me deze ochtend ook nog dat we veel geluk hebben met Aline haar karaktertje! Hopelijk zet dat zich door naarmate ze ouder wordt hé

  6. dat emotioneel zijn is heel normaal, denk ik. Je bent net bevallen en al die hormonen moeten zich terug herpakken in je lichaam. Ook komt dat nog tussen dieren. Eer ze gaan kruipen dan wordt het pas interessant voor dieren. Hopelijk komt het tot een klik. 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *